Το νέο κεφάλαιο που ξεκίνησε στη ζωή σας με την άφιξη του τέταρτου μέλους θυμίζει κάτι από εμφύλιο πόλεμο. Ο ρόλος σας είναι η αντιμετώπιση των εκδηλώσεων ζήλιας του μεγαλύτερου παιδιού σας προς τον αξιολάτρευτο "εχθρό"!
Της Έλενας Γεμελιάρη με τη συνεργασία της
Δήμητρας Γιαννακοπούλου, ψυχολόγου-κλινικής παιδοψυχολόγου-ειδικής ψυχοδιαβητολόγου.
Ενώ ο άγγελός σας απολάμβανε όλη σας την αγάπη, τώρα ένα άλλο παιδάκι μονοπωλεί το ενδιαφέρον σας. Δεν είστε πια η "δική" του μαμά, δεν τρέχετε αμέσως μόλις σας φωνάξει, δεν παίζετε πια τόσες πολλές ώρες μαζί του... Αλλά και εκτός από εσάς, θείοι, παππούδες και λοιποί συγγενείς έχουν την προσοχή τους στραμμένη στο μικρό εισβολέα τόσο πολύ, που το πρώτο σας παιδάκι αισθάνεται ότι χάνει την "εξέχουσα" θέση που είχε. Λαμβάνοντας υπόψη πως τα παιδιά αισθάνονται ανασφάλεια αν κάτι ταράξει την καθημερινότητά τους, κάντε την συμβίωση σας περισσότερο... ήρεμη, διαβεβαιώνοντάς το πως η αγκαλιά σας είναι το ίδιο μεγάλη!
Όταν τα δεδομένα αλλάζουν
Νευράκια που εκδηλώνονται με κάθε τρόπο, φωνή που υψώνεται, κακές κουβεντούλες, άρνηση σε όλα, βίαιες κινήσεις... Η συμπεριφορά του παιδιού σάς έχει αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Το καλόβολο παιδάκι σας εδώ και λίγο καιρό έχει μετατραπεί σε ένα δύσκολο παιδί που δε συμβιβάζεται, φέρνει συνεχώς αντιρρήσεις και είναι αρκετά επιθετικό. Η λύση του γρίφου είναι το νέο μέλος της οικογένειας σας που ήρθε και... ξαναμοίρασε τους ρόλους. Τώρα εκείνο χρειάζεται περισσότερη προσοχή και εσείς του την προσφέρετε απλόχερα! Έτσι λοιπόν, το μεγαλύτερο παιδάκι σας έχασε τον πρωταγωνιστικό ρόλο μέσα από τα χέρια του και τελευταία αισθάνεται παραμελημένο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας είναι αρκετά εγωκεντρικά. Στο μυαλό τους δηλαδή έχουν μόνο τον εαυτό τους και γι αυτό αδυνατούν να κατανοήσουν πως κάποιος άλλος χρειάζεται λίγη περισσότερη φροντίδα από εκείνα. Αυτό που χρειάζονται είναι χρόνος για να αποδεχτούν την παρουσία ενός μωρού ανάμεσά σας και φυσικά την απόλυτη κατανόησή σας στις αντιδράσεις του.
Ζήλια που εκδηλώνεται
Παρατηρώντας τη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις, μπορείτε εύκολα να καταλάβετε αν το μικρό σας ζηλεύει το αδερφάκι του. Παρόλο που οι ενδείξεις διαφέρουν από παιδί σε παιδί, είναι καλό να γνωρίζετε τις πιο συνηθισμένες. Το παιδί λοιπόν που ζηλεύει είναι πιθανό να...
Γίνεται επιθετικό απέναντι στο αδερφάκι του. Μπορεί για παράδειγμα να το δαγκώνει, όταν κλαίει (επειδή ξέρει πως εσείς θα τρέξετε γρήγορα κοντά του) να του κλείνει το στόμα ή να του πετά το μαξιλάρι για να σταματήσει, να πιάνει τα χεράκια του και να τα κουνά με δύναμη, κ.λπ.
Στρέφεται εναντίον σας και θυμώνει με ασήμαντες αφορμές. Είναι πιθανό λοιπόν να σας τσιμπά, να σας κλωτσά, να σας σπρώχνει, να σας τραβά τα μαλλιά, να σας βρίζει, κ.λπ.
Αδιαφορεί για τις υποδείξεις ή τις συμβουλές σας ενώ δεν αποκλείεται κάνει επίτηδες αυτό ακριβώς που του τονίσατε να αποφύγει. Επίσης, μερικές φορεί μπορεί να προσποιείται πως δε σας βλέπει ενώ είστε μπροστά του!
Αρνείται πεισματικά να φάει ακόμα και το αγαπημένο του φαγητό, κατακρίνοντας το ή κάνοντας μορφασμούς αποδοκιμασίας. Έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις παιδιών που γίνονται αρκετά δύσκολα και υπερβολικά επιλεκτικά στο φαγητό, με αποτέλεσμα να τρώνε ελάχιστα και να χάνουν βάρος.
Δυσκολεύεται να κοιμηθεί ή προσπαθεί να μένει όσο το δυνατό περισσότερη ώρα ξύπνιο. Γενικότερα, ο ύπνος του είναι ανήσυχος ενώ είναι πιθανό να απαιτεί να κοιμάται μαζί σας στο διπλό κρεβάτι, να ξυπνά έντρομο μέσα στη νύχτα επειδή είδε κάποιον εφιάλτη, κ.λπ.
Γυρίζει σε συμπεριφορές προηγούμενων αναπτυξιακών σταδίων. Δεν αποκλείεται λοιπόν να θέλει ξανά να χρησιμοποιεί πιπίλα, να βάλει πάνες, να το έχετε συνέχεια αγκαλιά, να θηλάσει, να λερώνει το βρακάκι του, να μιλά σαν μωρό, κ.λπ.
Δε μ αγαπάς πια;
Είναι πολύ πιθανό αυτό το ερώτημα να γεννηθεί στο παιδί, παρατηρώντας τη συμπεριφορά και τις συνήθειες σας, που (ας μην κρυβόμαστε) έχουν πια διαμορφωθεί βάσει των αναγκών και των απαιτήσεων του μωρού. Και μπορεί για εσάς, η φροντίδα του νεογέννητου να είναι δεδομένη, για το μεγαλύτερό σας παιδάκι όμως, αγγίζει τα όρια της... προδοσίας! Το αποτέλεσμα βέβαια, είναι να μη νιώθει σίγουρο πια για τα τρυφερά σας συναισθήματα. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να το διαβεβαιώνετε με κάθε τρόπο πως η αγάπη σας για εκείνο δεν έχει μειωθεί καθησυχάζοντας τις αμφιβολίες που έχουν φωλιάσει μέσα του. Πρέπει να κατανοήσετε τις αυξημένες συναισθηματικές του απαιτήσεις και να του δείχνετε την ίδια προσοχή και το ίδιο ενδιαφέρον, που του δείχνατε πριν τη γέννηση του αδερφού/ ής του. Μην ξεχνάτε πως περιμένει από εσάς να ικανοποιείτε με την ίδια όρεξη και τις δικές του, ξεχωριστές ανάγκες. Αν δείξετε στο παιδί πως αναγνωρίζετε τη μοναδικότητά του και εστιάσετε και στα δικά του "θέλω", είναι σίγουρο πως θα νιώσει και πάλι την ασφάλεια της αγάπης σας.
Μυστικά (δικής σας) συμπεριφοράς
Αρχικά, πρέπει να καταλάβετε πως είναι αρκετά δύσκολο (έως και επίπονο) για ένα παιδί κάτω των 6 ετών, να αποδεχτεί πως πλέον δε βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής των γονιών του. Στη συνέχεια, αφού αποδεχτείτε τα συναισθήματα της ζήλιας και του θυμού του, δεν πρέπει να ξεχνάτε πόσο σημαντικό είναι να...
Σας θεωρεί "φίλη/ ο" του. Με κάθε ευκαιρία τόσο εσείς όσο και ο μπαμπάς, συζητάτε μαζί του για τη νέα μορφή της οικογένειας, ζητώντας του να περιγράψει τα συναισθήματά του τώρα που απέκτησε αδερφάκι και ρωτώντας το αν κάτι το ενοχλεί ή το προβληματίζει. Με τον τρόπο αυτό καταλαβαίνει πως νοιάζεστε για εκείνο ενώ ενισχύεται η μεταξύ σας σχέση εμπιστοσύνης.
Υποδείξετε τρόπους εκτόνωσης. Προτείνετέ του δραστηριότητες που θα μπορεί να εκφράζει τα συναισθήματά του, χωρίς να βλάπτει κανέναν όπως για παράδειγμα η ζωγραφική, το παιχνίδι με τη μπάλα, κ.λπ.
Σέβεστε όσα λέει. Μην κρίνετε τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τη δική σας συμπεριφορά προς το μικρότερο αδερφάκι ή προς το ίδιο, ακόμα και αν βρίσκετε την εκτίμησή του υπερβολική ή παράλογη. Αντιθέτως, προσπαθήστε να δείτε τα πράγματα από τη δική του πλευρά. Μπορείτε ακόμα να του εξηγήσετε ότι ακόμα και αν ζηλεύει, δε χρειάζεται να τιμωρηθεί γι αυτό καθώς είναι ένα αποδεκτό συναίσθημα.
Συμμετέχει στην καθημερινή φροντίδα του μωρού. Ζητήστε την βοήθεια του σε θέματα που αφορούν την φροντίδα του νεογέννητου: να φέρει την πιπίλα του, να σας ενημερώσει αν ξύπνησε, να βάλει τα ρουχαλάκια του στο συρτάρι κ.λπ. Μπορείτε επίσης, να του δείξετε πώς να το κρατάει ή πώς μπορεί να παίζει μαζί του, πάντα υπό την επίβλεψή σας.
Βάλετε γερές βάσεις στη σχέση τους. Μιλήστε του για την αξία της αδελφικής σχέσης τονίζοντας πως μεγαλώνοντας θα δεθούν και θα μπορεί ο ένας να στηρίζεται και να εμπιστεύεται τον άλλον, όπως δυο πολύ καλοί φίλοι. Μια καλή ιδέα είναι να του κάνετε ένα δώρο λέγοντας του ότι είναι από το αδερφάκι του έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια "συνθήκη αγάπης" μεταξύ των δυο.
Πηγή : paidimag.gr
.jpeg)
