ΑΞΙΑ...ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ

ΑΞΙΑ...ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ

Καλησπέρα, καλησπέρα !!!

Είπα και γω χτες το απόγευμα να πάω βόλτα τη μικρή. Τόσες μέρες μας τα χάλασε ο καιρός και κλειστήκαμε μέσα. Και είχαμε καλομάθει, λίγο στις κούνιες, λίγο στο πάρκο, λίγο σε αγαπημένες φίλες, περνούσαμε όμορφα. Και το πουλάκι μου τρελάθηκε από την κλεισούρα, μου έδειχνε την πόρτα και αυτά τα ματάκια μου ζητούσαν να βγούμε έξω. Πήρα τη μπαλίτσα της, την έβαλα στο καρότσι της και ''βουρ'' για βολτίτσα.
Είμαστε από τους τυχερούς, δίπλα στο σπίτι μας έχουμε το Πάρκο Σελεπίτσαρι. Και έτσι πήγαμε και ξεσαλώσαμε. Κάναμε κούνιες, παίξαμε μπαλίτσα, τρέξαμε και τι δεν κάναμε...
Φεύγοντας στην πόρτα του πάρκου είναι μια ευγενική κυρία και πουλάει χειροποίητα βραχιολάκια, σκουλαρίκια, κολιέ και άλλα τέτοια είδη. Μας είδε που φεύγαμε και μας σταματάει.
-Μπορώ να κάνω ένα δωράκι στο κοριτσάκι σας ;
-Φυσικά, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ!
Και της πέρασε ένα μικροσκοπικό βραχιολάκι στο χεράκι της. Μόλις το είχε φτιάξει. Πόσο μικρό και πόσο όμορφο.
Η χρηματική του αξία μικρή αλλά η πραγματική του αξία ανεκτίμητη. Ένα δώρο από μια κυρία που μόλις μας είχε δει. Πόσο πολύ με συγκίνησε. Τελικά υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας, υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν παιδικά πρόσωπα και δίνουν την αγάπη τους έτσι απλόχερα, χωρίς κανένα όφελος.
Και μεις με τη σειρά μας θα κάνουμε το ίδιο. Θα παραδειγματιστούμε από αυτή τη κυρία και θα δωρίσουμε και μεις σε ένα μικρό παιδάκι. Θα του δώσουμε ένα παραπάνω λόγο για να χαμογελάσει. 
Και αύριο το ίδιο θα κάνει και η κόρη μου. Θα το κάνει γιατί θα την μάθω πόσο σημαντικό είναι να προσφέρεις.....
  

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

Ποιος είναι αυτός που λέει πως οι γυναίκες δεν κουράζονται στο σπίτι; 
Μέγα ψέμα....


Οι γυναίκες κάνουν τα πάντα και σε χρόνο μηδέν. Κάνουν τρεις ή και τέσσερις δουλειές ταυτόχρονα.
Μαγειρεύουν, πλένουν, σιδερώνουν, καθαρίζουν και άλλα τόσα... 
Σηκώνομαι το πρωί και δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω....
Να αλλάξω την μικρή, να την πλύνω, να την ταΐσω... Και μέσα σε αυτό τον πανικό έχω ξεχάσει να ρίξω λίγο νεράκι στα μουτράκια μου.
Να ετοιμάσω ένα καφεδάκι, η ώρα πια περασμένη και ακόμα δεν έχω καταφέρει να βάλω στην αγαπημένη μου κούπα τον γαλλικό που έχω φτιάξει. Αλλά ακόμα και όταν καταφέρω να με σερβίρω, ξεχνάω τελικά να πιω.
Να ετοιμάσω το φαγητό, και ευτυχώς τώρα πια  μικρή τρώει ότι και μεις. Λίγους μήνες πριν άλλο γεύμα για εμάς, άλλο για το κοριτσάκι μου!
Και μέσα σε όλο αυτό τον πανικό να προσπαθήσεις να συμμαζέψεις το χάλι από τη χθεσινοβραδινή "κραιπάλη". Δυο ποτηράκια με λίγο κρασάκι, μερικά πιάτα στο νεροχύτη ξεχασμένα από την νύστα, παιχνίδια δεξιά και αριστερά, σκορπισμένα σε όλο το σπίτι και ένα μικρό ζουζουνάκι να απαιτεί να παίξεις λίγη μπάλα μαζί της. Και πως, γίνεται να της χαλάσεις χατίρι; Φυσικά και όχι.
Η μέρα, το μεσημέρι, το απόγευμα ακόμα και το βράδυ πολλές φορές  κυλάει κάπως έτσι..
Κι όμως δεν θα άλλαζα τίποτα από όλα αυτά..Δεν θα άλλαζα αυτή την αγάπη που εισπράττω καθημερινά, αυτά τα φιλάκια που παίρνω από τα πιο γλυκά χειλάκια!!!! 


  

ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ..ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ....

ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ...ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ...

Καθώς χάζευα στο διαδίκτυο, βρήκα μπροστά μου ένα ποστ και θεώρησα σημαντικό να το δείτε και σεις μαζί με εμένα!

"Ενα χαμόγελο δεν στοιχίζει τίποτα, κι όμως είναι πολύτιμο. Πλουτίζει εκείνον που το δέχεται, χωρίς να φτωχαίνει εκείνος που το δίνει. Δεν διαρκεί παρά μονάχα μια στιγμή, αλλά η ανάμνησή του είναι πολλές φορές αιώνια. Ενα χαμόγελο αναπαύει τον κουρασμένο, δίνει θάρρος στον απογοητευμένο, παρηγορεί τον λυπημένο, αναπτερώνει την αισιοδοξία και δημιουργεί την ευτυχία στο σπίτι. Κι όμως δεν δανείζεται, δεν κλέβεται, δεν αγοράζεται, δεν παίρνεται εκβιαστικά, γιατί είναι κάτι που έχει αξία όταν δίνεται. Κι αν καμιά φορά συναντήσετε κάποιον άνθρωπο που δεν σας χαρίσει το χαμόγελο που αξίζετε, φανείτε γενναιόδωροι κι ανώτεροι άνθρωποι και δώστε του εσείς το δικό σας, γιατί κανένας δεν το έχει τόση ανάγκη, όσο εκείνος που δεν μπορεί να το δώσει."

 

Άντε ρε παιδιά να χαμογελάσουμε λιγάκι, να ομορφύνουμε τις μέρες των γύρων μας αλλά και τις δικές μας!

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΞΕΦΡΕΝΟ

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΞΕΦΡΕΝΟ

Καλώς ήρθατε στην παρέα μας! Εδώ θα μοιραζόμαστε μαζί σας  την τρελή πραγματικότητά μας, αλλά μπορείτε και σεις να μας στείλετε στο e-mail μας τη δική σας. Είμαι σίγουρη πως τέτοιες ιστορίες  έχει το κάθε σπίτι…. Ελάτε λοιπόν να γελάσουμε με όσα συμβαίνουν γύρω μας!

 Θα σας πω μια ιστορία που έλαβε μέρος  χτες!

Και ενώ όλοι κοιμόμαστε ….Μετά από μία εντελώς εξαντλητική μέρα… στις  4.00 πμ ακούω θορύβους… Σηκώνομαι και τσουυυυππππ η μικρή  όρθια σα να με κοιτάει και να μου λέει ‘’Καλημέρα μαμά’’.

Ήθελε να παίξουμε και μου έδειχνε το σαλόνι για να την πάω. Πραγματικά ήθελα να  ουρλιάξω… Δύο ώρες μετά έπρεπε να ξυπνήσω για την δουλειά.

Δεν ξέρω για πόση ώρα μείναμε ξύπνιες, δεν ήθελα να δω το ρολόι. Το μόνο σίγουρο είναι πως το πρωί καθυστέρησα στη δουλειά για τουλάχιστον μισή ώρα!

Ένα έχω να πω… Κουράααααγιιιοοοοοοοο Μάνες…!!!!

e -mail : mamadesetoimesgiaola@gmail.com