ΑΞΙΑ...ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ

ΑΞΙΑ...ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΗ

Καλησπέρα, καλησπέρα !!!

Είπα και γω χτες το απόγευμα να πάω βόλτα τη μικρή. Τόσες μέρες μας τα χάλασε ο καιρός και κλειστήκαμε μέσα. Και είχαμε καλομάθει, λίγο στις κούνιες, λίγο στο πάρκο, λίγο σε αγαπημένες φίλες, περνούσαμε όμορφα. Και το πουλάκι μου τρελάθηκε από την κλεισούρα, μου έδειχνε την πόρτα και αυτά τα ματάκια μου ζητούσαν να βγούμε έξω. Πήρα τη μπαλίτσα της, την έβαλα στο καρότσι της και ''βουρ'' για βολτίτσα.
Είμαστε από τους τυχερούς, δίπλα στο σπίτι μας έχουμε το Πάρκο Σελεπίτσαρι. Και έτσι πήγαμε και ξεσαλώσαμε. Κάναμε κούνιες, παίξαμε μπαλίτσα, τρέξαμε και τι δεν κάναμε...
Φεύγοντας στην πόρτα του πάρκου είναι μια ευγενική κυρία και πουλάει χειροποίητα βραχιολάκια, σκουλαρίκια, κολιέ και άλλα τέτοια είδη. Μας είδε που φεύγαμε και μας σταματάει.
-Μπορώ να κάνω ένα δωράκι στο κοριτσάκι σας ;
-Φυσικά, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ!
Και της πέρασε ένα μικροσκοπικό βραχιολάκι στο χεράκι της. Μόλις το είχε φτιάξει. Πόσο μικρό και πόσο όμορφο.
Η χρηματική του αξία μικρή αλλά η πραγματική του αξία ανεκτίμητη. Ένα δώρο από μια κυρία που μόλις μας είχε δει. Πόσο πολύ με συγκίνησε. Τελικά υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας, υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν παιδικά πρόσωπα και δίνουν την αγάπη τους έτσι απλόχερα, χωρίς κανένα όφελος.
Και μεις με τη σειρά μας θα κάνουμε το ίδιο. Θα παραδειγματιστούμε από αυτή τη κυρία και θα δωρίσουμε και μεις σε ένα μικρό παιδάκι. Θα του δώσουμε ένα παραπάνω λόγο για να χαμογελάσει. 
Και αύριο το ίδιο θα κάνει και η κόρη μου. Θα το κάνει γιατί θα την μάθω πόσο σημαντικό είναι να προσφέρεις.....